رفتن به مطلب



iran rules jazbe modir
ADS mahak

پست های پیشنهاد شده

دوره آموزشی 0 تا 100 سی پلاس پلاس

پرسش و پاسخ ممنوع تا حد امکان به زبان ساده توضیح داده شده است.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

telegram channel   jazbe modir

ارسال شده در (ویرایش شده)

++C چیست

++C یک زبان برنامه نویسی شیءگراست که در سال ۱۹۸۵ توسط Bjarne Stroustrup دانشمند دانمارکی به وجود آمد. ++C نسخه توسعه یافته زبان C می‌باشد و بیشتر کدهای زبان C به راحتی می‌تواند در ++C کامپایل شود. در ++C از ویژگی‌های مهمی که به C اضافه شده است می‌توان به برنامه نویسی شیءگرا، سربارگذاری عملگرها، وراثت چندگانه و مدیریت خطاها اشاره نمود. توسعه ++C در سال 1979 آغاز شد و 7 سال پس از زبان C به نمایش گذاشته شد. با وجود قدیمی بودن زبان‌های C و ++C، هنوز هم به صورت گسترده‌ای در نرم افزارهای صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این زبان‌ها برای ساخت هر چیزی از سیستم عامل گرفته تا نرم افزارهای توکار، برنامه‌های دسکتاپ و بازی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در مقایسه با زبان‌های جدیدتر، برنامه‌های نوشته شده با ++C اغلب پیچیده‌تر می‌باشند و زمان بیشتری برای توسعه نیاز دارد. در عوض، ++C زبانی است که به شما اجازه می‌دهد که هم به صورت High-level (نزدیک به زبان انسان) و هم به صورت low-level ( نزدیک به زبان ماشین) سخت افزار را تحت کترل خود قرار دهید. همچنین با پشتیبانی از سبک‌های مختلف برنامه نویسی از جمله رویه‌ای، شیءگرا یا عمومی، دست برنامه نویس را در انتخاب سبک مورد نظرش آزاد می‌گذارد. اکنون 5 نسخه از استاندارد این زبان منتشر شده است؛ و استاندارد C++17 نیز برای انتشار در سال 2017 برنامه ریزی شده است.

برای اجرای کدهای ++C نیاز به یک کامپایلر داریم. کامپایلرها و محیط‌های برنامه نویسی (IDE) گوناگونی برای زبان ++C وجود دارند از بین معروفترین آن‌ها می‌توان موارد زیر اشاره نمود:

  1. Turbo C
  2. ++Turbo C
  3. ++Borland C
  4. Microsoft Visual Studio

زبان ++C وابسته به یک سیستم عامل نیست، یعنی شما بعد از نوشتن برنامه خود به زبان ++C، اگر کد استانداری نوشته باشید می‌توانید با توجه به سیستم عامل، کدتان را کامپایل کنید. می‌توان کد ++C را در هر محیطی، مثلاً NotePad در ویندوز و یا gEdit در گنو/لینوکس نوشته و بعد آن را بوسیله یک کامپایلر کامپایل کنیم، ولی برای راحتی کار ما می‌توانیم از یک IDE مناسب، نیز بهره ببریم. البته در این سری آموزشی ما از بهترین IDE برای کامپایل کدها استفاده می‌کنیم.

ویرایش شده در توسط Doctor Robot

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

ویژوال استودیو

ویژوال استودیو محیط توسعه یکپارچه‌ای است، که دارای ابزارهایی برای کمک به شما برای توسعه برنامه‌های ++C می‌باشد. شما می‌توانید یک برنامه ++C را با استفاده از برنامه notepad یا هر برنامه ویرایشگر متن دیگر بنویسید و با استفاده از کامپایلر ++C از آن استفاده کنید، اما این کار بسیار سخت است چون اگر برنامه شما دارای خطا باشد خطایابی آن سخت می‌شود. توصیه می‌کنیم که از محیط ویژوال استودیو برای ساخت برنامه استفاده کنید چون این محیط دارای ویژگی‌های زیادی برای کمک به شما جهت توسعه برنامه‌های ++C می‌باشد. تعداد زیادی از پردازش‌ها که وقت شما را هدر می‌دهند به صورت خودکار توسط ویژوال استودیو انجام می‌شوند.

یکی از این ویژگی‌ها اینتلی سنس (Intellisense) است که شما را در تایپ سریع کدهایتان کمک می‌کند. ویژوال استودیو برنامه شما را خطایابی می‌کند و حتی خطاهای کوچک (مانند بزرگ یا کوچک نوشتن حروف) را برطرف می‌کند، همچنین دارای ابزارهای طراحی برای ساخت یک رابط گرافیکی است که بدون ویژوال استودیو برای ساخت همچنین رابط گرافیکی باید کدهای زیادی نوشت. با این برنامه‌های قدرتمند بازدهی شما افزایش می‌یابد و در وقت شما با وجود این ویژگیهای شگفت انگیز صرفه‌جویی می‌شود.

در حال حاضر آخرین نسخه ویژوال استودیو Visual Studio 2017 است. این نسخه به دو نسخه Visual Studio Professional (ارزان قیمت) و Visual Studio Enterprise (گرانقیمت) تقسیم می‌شود و دارای ویژگی‌های متفاوتی هستند. خبر خوب برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزار این است که مایکروسافت تصمیم دارد که ویژوال استودیو را به صورت متن باز ارائه دهد. یکی از نسخه‌های ویژوال استودیو، Visual Studio Community می‌باشد که آزاد است و می‌توان آن را دانلود و از آن استفاده کرد. این برنامه ویژگی‌های کافی را برای شروع برنامه‌نویسی C++ در اختیار شما قرار می‌دهد. این نسخه (Community) کامل نیست و خلاصه‌شده نسخه اصلی است. به هر حال استفاده از Visual Studio Community که جایگزین Visual Studio Express شده و به نوعی همان نسخه Visual Studio Professional است، برای انجام تمرینات این سایت کافی است.

Visual Studio Enterprise 2017 دارای محیطی کامل‌تر و ابزارهای بیشتری جهت عیب‌یابی و رسم نمودارهای مختلف است که در Visual Studio Community وجود ندارند. ویژوال استودیو فقط به ++C خلاصه نمی‌شود و دارای زبان‌های برنامه‌نویسی دیگری از جمله ویژوال بیسیک نیز می‌باشد.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

ساخت یک برنامه ساده

اجازه بدهید یک برنامه بسیار ساده به زبان سی پلاس پلاس (++C) بنویسیم. این برنامه یک پیغام را در محیط کنسول نمایش می‌دهد. در این درس، می‌خواهم ساختار و دستور زبان یک برنامه ساده ++C را توضیح دهم. هر چند که محیط‌های کدنویسی زیادی برای ++C وجود دارند، ولی ما از ساده‌ترین روش برای کدنویسی استفاده می‌کنیم. برنامه ویژوال استودیو را باز کرده قسمت منو ها وارد file شده بعد گزینه new را زده بعد گزینه project  را زده یا کلید Ctrl+Shift+N

صفحه ایی باز میشود به اسم new project ابتدا گزینه c++ را زده و بعد گزینه win32 console appliction را زده بعد گزینه ok

صفحه ایی به اسم win32 appliction wirzad - myfirstprogram باز میشود ابتدا گزینه next را زده وارد صفحه ایی میشوید console application را تیک زده و مابقی را به حالت خودش میزاریم بعد گزینه Finish را زده وارد محیط کد نویسی میشوید.

حال کدهای زیر را در این محیط نوشته :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

ساختار یک برنامه در ++C

مثال بالا، ساده‌ترین برنامه‌ای است که شما می‌توانید در ++C بنویسید. هدف در مثال بالا نمایش یک پیغام در صفحه نمایش است. هر زبان برنامه نویسی دارای قواعدی برای کدنویسی است. اجازه بدهید هر خط کد را در مثال بالا توضیح بدهیم. در خطوط 4 و 5، فایل هدر یا سرآیند آمده است. فایل‌های سرآیند کتابخانه استاندارد ++C می‌باشند و در این برنامه ما به فایل سرایند iostream نیاز داریم (در درس‌های آینده در مورد این فایل‌ها به طور مفصل توضیح می‌دهیم). خط 7 متد ()main یا متد اصلی نامیده می‌شود. هر متد شامل یک سری کد است که وقتی اجرا می‌شوند که متد را صدا بزنیم. درباره متد و نحوه صدا زدن آن در فصول بعدی توضیح خواهیم داد. متد ()main نقطه آغاز اجرای برنامه است. این بدان معناست که ابتدا تمام کدهای داخل متد ()main و سپس بقیه کدها اجرا می‌شود. درباره متد ()main در فصول بعدی توضیح خواهیم داد. متد ()main و سایر متدها دارای آکولاد و کدهایی در داخل آن‌ها می‌باشند و وقتی کدها اجرا می‌شوند که متدها را صدا بزنیم. هر خط کد در ++C به یک سمیکالن (;) ختم می‌شود. اگر سمیکالن در آخر خط فراموش شود برنامه با خطا مواجه می‌شود. مثالی از یک خط کد در ++C به صورت زیر است :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

این خط کد پیغام Welcome to Visual C++ Tutorials! را در صفحه نمایش نشان می‌دهد. از شیء cout برای چاپ یک رشته استفاده می‌شود. یک رشته گروهی از کاراکترها است، که به وسیله دابل کوتیشن (“) محصور شده است. مانند :“Welcome to Visual C++ Tutorials!”.
یک کاراکتر می‌تواند یک حرف، عدد، علامت یا … باشد. در کل مثال بالا نحوه استفاده از شیء cout است که در داخل فضای نام std قرار دارد را نشان می‌دهد. توضیحات بیشتر در درسهای آینده آمده است. ++C فضای خالی و خطوط جدید را نادیده می‌گیرد. بنابراین شما می‌توانید همه برنامه را در یک خط بنویسید. اما اینکار خواندن و اشکال زدایی برنامه را مشکل می‌کند. یکی از خطاهای معمول در برنامه نویسی فراموش کردن سمیکالن در پایان هر خط کد است. به مثال زیر توجه کنید :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

سی پلاس پلاس فضای خالی بالا را نادیده می‌گیرد و از کد بالا اشکال نمی‌گیرد. اما از کد زیر ایراد می‌گیرد :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

به سمیکالن آخر خط اول توجه کنید. برنامه با خطای نحوی مواجه می‌شود چون دو خط کد مربوط به یک برنامه هستند و شما فقط باید یک سمیکالن در آخر آن قرار دهید. همیشه به یاد داشته باشید که ++C به بزرگی و کوچکی حروف حساس است. یعنی به طور مثال MAN و man در سی پلاس پلاس با هم فرق دارند. رشته‌ها و توضیحات از این قاعده مستثنی هستند که در درسهای آینده توضیح خواهیم داد. مثلاً کدهای زیر با خطا مواجه می‌شوند و اجرا نمی‌شوند :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

تغییر در بزرگی و کوچکی حروف از اجرای کدها جلوگیری می‌کند. اما کد زیر کاملاً بدون خطا است :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

همیشه کدهای خود را در داخل آکولاد بنویسید.

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

این کار باعث می‌شود که کدنویسی شما بهتر به چشم بیاید و تشخیص خطاها راحت‌تر باشد.

برای ذخیره پروژه میتوانید کلید Ctrl+S را فشار دهید

کامپایل برنامه

برای کامپایل برنامه از منوی Debug گزینه Build Solution را انتخاب می‌کنید یا دکمه F6 را بر روی صفحه کلید فشار می‌دهیم. این کار همه پروژه‌های داخل solution را کامپایل می‌کند. برای کامپایل یک قسمت از solution به Solution Explorer می‌رویم و بر روی آن قسمت راست کلیک کرده و از منوی باز شوند گزینه build را انتخاب می‌کنید

اجرای برنامه

دو راه برای اجرای برنامه وجود دارد:

اجرا همراه با اشکال زدایی (Debug)

اجرا بدون اشکال زدایی (Non-Debug)

اجرای بدون اشکال زدایی برنامه، خطاهای برنامه را نادیده می‌گیرد. با اجرای برنامه در حالت Non-Debug سریعاً برنامه اجرا می‌شود و شما با زدن یک دکمه از برنامه خارج می‌شوید. در حالت پیش فرض حالت Non-Debug مخفی است و برای استفاده از آن می‌توان از منوی Debug گزینه Start Without Debuging را انتخاب کرد یا از دکمه‌های ترکیبی Crl + F5 استفاده نمود:

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

به این نکته توجه کنید که پیغام Press any key to continue… جز خروجی به حساب نمی‌آید و فقط نشان دهنده آن است که برنامه در حالت Non-Debug اجرا شده است و شما می‌توانید با زدن یک کلید از برنامه خارج شوید. برای اینکه تفکیکی بین عبارت مورد نظر ما و عبارت به وجود بیاید کافیست که خط 9 کد ابتدای درس را به صورت زیر تغییر دهید :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

حال اگر برنامه را دوباره اجرا کنید، خروجی به صورت زیر نمایش داده می شود :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

دسترسی به حالت Debug Mode آسان تر است و به صورت پیشفرض برنامه‌ها در این حالت اجرا می‌شوند. از این حالت برای رفع خطاها و اشکال زدایی برنامه‌ها استفاده می‌شود که در درس‌های آینده توضیح خواهیم داد. شما همچنین می‌توانید از break points و قسمت Help برنامه در مواقعی که با خطا مواجه می‌شوید استفاده کنید. برای اجرای برنامه با حالت Debug Mode می‌توانید از منوی Debug گزینه Start Debugging را انتخاب کرده و یا دکمه F5 را فشار دهید. همچنین می‌توانید بر روی شکل Local Windows Debugger  در toolbar کلیلک کنید. اگر از حالت Debug Mode استفاده کنید برنامه نمایش داده شده و فوراً ناپدید می‌شود. برای جلوگیری از این اتفاق شما می‌توانید از کلاس و متد std::cin.get(); قبل از عبارت return 0، برای توقف برنامه و گرفتن ورودی از کاربر جهت خروج از برنامه استفاده کنید (درباره متدها در درس‌های آینده توضیح خواهیم داد).

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

به این نکته توجه کنید که در درس های بعدی خط 1 کد بالا را حذف نکرده و از این خط به بعد کدهای خود را بنویسید.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

وارد کردن فضای نام در برنامه

در برنامه فوق ما یک فضای نام در برنامه‌مان با نام std داریم، اما سی پلاس پلاس دارای تعداد زیادی فضای نام می‌باشد. یکی از این فضاهای نامی، فضای نام std است که شیء cout که ما از آن در برنامه بالا استفاده کردیم در این فضای نام قرار دارد.

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

اینکه قبل از استفاده از هر کلاس ابتدا فضای نام آن را مانند کد بالا بنویسیم کمی خسته کننده است. خوشبختانه ++C به ما اجازه می‌دهد که برای جلوگیری از تکرار مکررات، فضاهای نامی را که قرار است در برنامه استفاده کنیم با استفاده از دستور using و کلمه namespace در ابتدای برنامه وارد نماییم :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

دستور بالا نحوه وارد کردن یک فضای نام در برنامه را نشان می‌دهد. در نتیجه به جای آنکه به صورت زیر ابتدا نام فضای نام و سپس نام کلاس را بنویسیم :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

می‌توانیم فضای نام را با دستوری که ذکر شد وارد برنامه کرده و کد بالا را به صورت خلاصه شده زیر بنویسیم :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

دستورات using که باعث وارد شدن فضاهای نامی به برنامه می‌شوند عموماً در ابتدای برنامه و قبل از همه کدها نوشته می‌شوند، پس برنامه‌ی این درس را می‌توان به صورت زیر نوشت :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

حال که با خصوصیات و ساختار اولیه ++C آشنا شدید در درسهای آینده مطالب بیشتری از این زبان برنامه نویسی قدرتمند خواهید آموخت.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

توضیحات

وقتی که کدی تایپ می کنید شاید بخواهید که متنی جهت یادآوری وظیفه آن کد به آن اضافه کنید. در ++C (و بیشتر زبانهای برنامه نویسی) می توان این کار را با استفاده از توضیحات انجام داد. توضیحات متونی هستند که توسط کامپایلر نادیده گرفته می شوند و به عنوان بخشی از کد محسوب نمی شوند.
هدف اصلی از ایجاد توضیحات، بالا بردن خوانایی و تشخیص نقش کدهای نوشته شده توسط شما، برای دیگران است. فرض کنید که می خواهید در مورد یک کد خاص، توضیح بدهید، می توانید توضیحات را در بالای کد یا کنار آن بنویسید. از توضیحات برای مستند سازی برنامه هم استفاده می شود. در برنامه زیر نقش توضیحات نشان داده شده است :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

در کد بالا، خط 6 یک توضیح درباره خط 7 است که به کاربر اعلام می کند که وظیفه خط 7 چیست؟ با اجرای کد بالا فقط جمله Hello World چاپ شده و خط 7 در خروجی نمایش داده نمی شود چون کامپایلر توضیحات را نادیده می گیرد. توضیحات بر دو نوعند :

توضیحات تک خطی

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

 

توضیحات چند خطی

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

توضیحات تک خطی همانگونه که از نامش پیداست، برای توضیحاتی در حد یک خط به کار می روند. این توضیحات با علامت // شروع می شوند و هر نوشته ای که در سمت راست آن قرار بگیرد جز توضیحات به حساب می آید. این نوع توضیحات معمولا در بالا یا کنار کد قرار می گیرند. اگر توضیح درباره یک کد به بیش از یک خط نیاز باشد از توضیحات چند خطی استفاده می شود. توضیحات چند خطی با */ شروع و با /* پایان می یابند. هر نوشته ای که بین این دو علامت قرار بگیرد جز توضیحات محسوب می شود.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

کاراکترهای کنترلی

کاراکترهای کنترلی کاراکترهای ترکیبی هستند که با یک بک اسلش (\) شروع می شوند و به دنبال آنها یک حرف یا عدد می آید و یک رشته را با فرمت خاص نمایش می دهند. برای مثال برای ایجاد یک خط جدید و قرار دادن رشته در آن می توان از کاراکتر کنترلی \n استفاده کرد :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی کد:

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

مشاهده کردید که کامپایلر بعد از مواجهه با کاراکتر کنترلی \n نشانگر ماوس را به خط بعد برده و بقیه رشته را در خط بعد نمایش می دهد. جدول زیر لیست کاراکترهای کنترلی و کارکرد آنها را نشان می دهد :

کاراکترکنترلی                         عملکرد                                    کاراکتر کنترلی                                     عملکرد

\’                                       چاپ کوتیشن                               \f                                             فرم فید

\”                                      چاپ دابل کوتیشن                          \n                                           خط جدید

\\                                      چاپ بک اسلش                             \r                                          سر سطر رفتن

\0                                      چاپ فضای خالی                          \t                                          حرکت به صورت افقی

\a                                    صدای بیپ                                     \v                                        حرکت به صورت عمودی

\b                                    حرکت به عقب                               \u                                         چاپ کاراکتر یونیکد

ما برای استفاده از کاراکترهای کنترلی از بک اسلش (\) استفاده می کنیم.از آنجاییکه \ معنای خاصی به رشته ها می دهد برای چاپ بک اسلش (\) باید از (\\) استفاده کنیم :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی 

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

یکی از موارد استفاده از \\ ،نشان دادن مسیر یک فایل در ویندوز است :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی 

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

از آنجاییکه از دابل کوتیشن (“) برای نشان دادن رشته ها استفاده می کنیم برای چاپ آن از \”استفاده می کنیم :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

همچنین برای چاپ کوتیشن (‘) از \’ استفاده می کنیم :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی کد

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

برای ایجاد فاصله بین حروف یا کلمات از \t استفاده می شود :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی کد

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

هر تعداد کاراکتر که بعد از کاراکتر کنترلی \r بیایند به اول سطر منتقل و جایگزین کاراکترهای موجود می شوند :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی کد:

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

مثلا در مثال بالا کاراکتر K بعد از کاراکتر کنترلی \r آمده است.کاراکتر کنترلی حرف K را به ابتدای سطر برده و جایگزین حرف M می کند. برای چاپ کاراکترهای یونیکد می توان از \u استفاده کرد. برای استفاده از \u ،مقدار در مبنای 16 کاراکتر را درست بعد از علامت \u قرار می دهیم.برای مثال اگر بخواهیم علامت (┬⌐)را چاپ کنیم باید بعد از علامت \u مقدار 00A9 را قرار دهیم مانند :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

خروجی کد:

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

برای مشاهده لیست مقادیر مبنای 16 برای کاراکترهای یونیکد به لینک زیر مراجعه نمایید :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

اگر کامپایلر به یک کاراکتر کنترلی غیر مجاز برخورد کند، برنامه پیغام خطا می دهد.بیشترین خطا زمانی اتفاق می افتد که برنامه نویس برای چاپ اسلش (\) از \\ استفاده می کند. برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد کاراکترهای کنترلی به لینک زیر مراجعه کنید :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

متغیر

متغیر مکانی از حافظه است که شما می توانید مقادیری را در آن ذخیره کنید.می توان آن را به عنوان یک ظرف تصور کرد که داده های خود را در آن قرار داده اید.محتویات این ظرف می تواند پاک شود یا تغییر کند.هر متغیر دارای یک نام نیز هست.که از طریق آن میتوان متغیر را از دیگر متغیر ها تشخیص داد و به مقدار آن دسترسی پیدا کرد.همچنین دارای یک مقدار می باشد که می تواند توسط کاربر انتخاب شده باشد یا نتیجه یک محاسبه باشد.مقدار متغیر می تواند تهی نیز باشد.متغیر دارای نوع نیز هست بدین معنی که نوع آن با نوع داده ای که در آن ذخیره می شود یکی است. متغیر دارای عمر نیز هست که از روی آن می توان تشخیص داد که متغیر باید چقدر در طول برنامه مورد استفاده قرار گیرد.و در نهایت متغیر دارای محدوده استفاده نیز هست که به شما می گوید که متغیر در چه جای برنامه برای شما قابل دسترسی است.ما از متغیرها به عنوان یک انبار موقتی برای ذخیره داده استفاده می کنیم. هنگامی که یک برنامه ایجاد می کنیم احتیاج به یک مکان برای ذخیره داده ،مقادیر یا داده هایی که توسط کاربر وارد می شوند داریم.ایم مکان همان متغیر است. برای این از کلمه متغیر استفاده می شود چون ما می توانیم بسته به نوع شرایط هر جا که لازم باشد مقدار آن را تغییر دهیم. متغیرها موقتی هستند و فقط موقعی مورد استفاده قرار می گیرند که برنامه در حال اجراست و وقتی شما برنامه را می بندید محتویات متغیر ها نیز پاک می شود. قبلا ذکر شد که به وسیله نام متغیر می توان به آن دسترسی پیدا کرد. برای نامگذاری متغیرها باید قوانین زیر را رعایت کرد :

نام متغیر باید با یک از حروف الفبا (a-z or A-Z) شروع شود.

نمی تواند شامل کاراکترهای غیرمجاز مانند #, ?, ^, $. باشد.

نمی توان از کلمات رزرو شده در ++C برای نام متغیر استفاده کرد.

نام متغیر نباید دارای فضای خالی (spaces) باشد.

اسامی متغیرها نسبت به بزرگی و کوچکی حروف حساس هستند. در ++C دو حرف مانند a و A دو کاراکتر مختلف به حساب می آیند.

دو متغیر با نامهای myNumber و MyNumber دو متغیر مختلف محسوب می شوند چون یکی از آنها با حرف کوچک m و دیگری با حرف بزرگ M شروع می شود. شما نمی توانید دو متغیر را که دقیق شبیه هم هستند را در یک scope (محدوده) تعریف کنید.Scope به معنای یک بلوک کد است که متغیر در آن قابل دسترسی و استفاده است. در مورد Scope در فصلهای آینده بیشتر توضیح خواهیم داد. متغیر دارای نوع هست که نوع داده ای را که در خود ذخیره می کند را نشان می دهد. معمولترین انواع داده int, double, string, char, float می باشند. برای مثال شما برای قرار دادن یک عدد صحیح در متغیر باید از نوع int استفاده کنید.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

انواع ساده

انواع ساده انواعی از داده ها هستند که شامل اعداد، کاراکترها و رشته ها و مقادیر بولی می باشند. به انواع ساده انواع اصلی نیز گفته می شود چون از آنها برای ساخت انواع پیچیده تری مانند کلاس ها و ساختارها استفاده می شود. انواع ساده دارای مجموعه مشخصی از مقادیر هستند و محدوده خاصی از اعداد را در خود ذخیره می کنند. در ++C هفت نوع داده وجود دارد که در جدول زیر ذکر شده اند :774721492_c.jpg.23574bf43666c71dc5a37b539015d318.jpg

انواع بالا ( به جز void ) می توانند با عباراتی مثل signed ، long ، unsigned و short ترکیب شده و نوع های دیگری را به وجود آورند :

1530256646_c.thumb.jpg.ba9c36fc1dd480153e5d89bd1322f8cb.jpgنوع char برای ذخیره کاراکترهای یونیکد استفاده می شود.کاراکترها باید داخل یک کوتیشن ساده قرار بگیرند مانند (‘a’).
نوع bool فقط می تواند مقادیر درست (true) یا نادرست (false) را در خود ذخیره کند و بیشتر در برنامه هایی که دارای ساختار تصمیم گیری هستند مورد استفاده قرار می گیرد.
نوع string برای ذخیره گروهی از کاراکترها مانند یک پیغام استفاده می شود. مقادیر ذخیره شده در یک رشته باید داخل دابل کوتیشن قرار گیرند تا توسط کامپایلر به عنوان یک رشته در نظر گرفته شوند. مانند (“massage”)

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

استفاده از متغیرها

در مثال زیر نحوه تعریف و مقدار دهی متغیرها نمایش داده شده است :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

تعریف متغیر

در کد بالا متغیرهایی با نوع و نام متفاوت تعریف شده اند. ابتدا باید نوع داده هایی را که این متغیر ها قرار است در خود ذخیره کنند را مشخص کنیم و سپس یک نام برای آنها در نظر بگیریم و در آخر سیمیکولن بگذاریم.همیشه به یاد داشته باشید که قبل از مقدار دهی و استفاده از متغیر باید آن را تعریف کرد. شاید برایتان این سوال پیش آمده باشد که کاربرد endl چیست؟ endl برای ایجاد خط جدید مورد استفاده قرار گرفته است. یعنی نشانگر ماوس را همانند کاراکتر کنترلی n\ به خط بعد می برد، در نتیجه خروجی کد بالا در خطوط جداگانه چاپ می شود.

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

نحوه تعریف متغیر به صورت زیر است :

برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید

در مثال بالا 5 متغیر از نوع صحیح و 3 متغیر از نوع رشته تعریف شده است.توجه داشته باشید که بین متغیر ها باید علامت کاما (,) باشد.

 

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

Join the conversation

You are posting as a guest. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   بازگردانی قالب بندی

  حداکثر استفاده از ۷۵ شکلک مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به عنوان یک لینک به جای

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

در حال بارگذاری

  • مطالب مشابه

    • توسط  kamangir
      html یک زبان نشانه گذاری هست نه یک زبان برنامه نویسی.
      زبان های نشانه گذاری برای کمک به زبان های برنامه نویسی هستند و کارشون اسکلت بندی صفحات وب هست.
      به عنوان مثال:
      html :
      صفحات وب رو مانند اسکلت یک ساختمان درست میکنه و قالبندی مطالب رو مدیریت میکند.
      css:
      به اسکلت خام صفحات وب شکل و شمایل میدهد،هشتاد درصد زیبایی صفحات وب با استفاده از css انجام میشود.
      js:
      صفحات وب رو،روح و احساس میدهد؛اگر وب سایتی میتواند با کاربر ارتباط برقرار کند بدون این که سرور دخیل باشه اون جاوا اسکریپ هست.
      در این جا فقط روند کار رو گفتم اول html رو یاد میدم بعد css و بعدش js رو یاد میدم.
      در جلسه ی بعد وارد نوشتن کد میشیم؛من طراحی وب رو میخوام بهتون آموزش بدم نه کد زدن رو،پس آموزش من پایه و عملی هست.
       
      بعد اخر دوره شما یک صفحه وبلاگ برای خودتون درست کنید و درآمد ماهانه 50 تومان فقط از طراحی قالب html نصیب شما خواهد شد.
    • توسط  شیخ شاهین
      این روز ها اکثر ایرانی ها در اینستاگرام با این ارور زیاد برخورد کرده اند.
       
      دلایلی که باعث میشود تا شما بلاک شوید:
       
      ۱.استفاده از برنامه های افزایش لایک،فالور و انفالویاب ها:
      هرگونه استفاده از این برنامه ها که باعث افزایش لایک ویو فالور شود باعث میشود تا اینستاگرام شمارا مدتی بلاک کند.
      ۲. با vpn یا فیلترشکن وارد اینستاگرام:
      وقتی با فیلترشکن به اینستاگرام وارد میشود هر دفعه که این کار را میکنید ای پی شما هم تغییر میکند و اینستاگرام فکر میکند پیج شما هک شده و محدودیت های خاصی را بر روی پیج شما اعمال میکند.
      پس هر بار که میخواهید وارد اینستاگرام شوید فیلتر شکن خود را خاموش کنید.
      ۳.لایک یا فالو یا انفالو کردن به تعداد زیاد در بازه زمانی کوتاه:
       همانطور که گفته شد وقتی لایک فالو یا انفالو را به تعداد زیاد در بازه زمانی کمی انجام دهید اینستاگرام فکر میکند از برنامه ثالثه یا ربات استفاده میکند و شمارا بلاک میکند.
      ۴.گزاشتن یک کامنت ثابت در پست های زیاد: 
      وقتی شما یک کامنت ثابت مانند یک تبلیغ را در پست های زیادی منتشر کنید بازم هم اینستاگرام شمارا محدود خواهد کرد.
      ۵. منشن کردن تعدادی مخاطب در زیر پست های مختلف
      ۶. قرار دادن لینک های مشکوک در بیو
      ۷.فعالیت کم و نگزاشتن پست یا استوری
       
      روش های رفع بلاک:
      ۱.با مرورگر پیج خود را ریکاوری کنید.(یعنی در بخش لاگین فراموش کردن رمز را بزنید و رمز خود را عوض کنید )و در همان مرورگر لاگین کنید و حدود نیم ساعت در اکسپلور اینستاگرام بگردید.
      ۲.در پیجتون تغییر ایجاد کنید:(این روش صد در صد ممکن است)
      ایدی پیج خود را عوض کنید.
      بیوی پیج خود را عوض کنید.
       ایمیل و شماره پیج خود را عوض کنید.
      ۳. ارسال تیکت و گزارش به پشتیبانی اینستاگرام
      ** نکته پایانی:
      دوستان کامنت اینگلیسی هیچ ربطی به اینکه شما بلاک شدید نداره و به هیچ وجه شما به خاطر کامنت اینگلیسی رفع بلاک نمیشوید.
    • توسط  Doctor Robot
      JavaScript یک زبان برنامه نویسی در سطح وب محسوب میشود. اکثر سایت های قدرتمند و مدرن از JavaScript استفاده میکنند. همه ی مرورگر های مدرن (در کامپیوتر های خانگی، کنسول های بازی، تبلت ها و تلفن های هوشمند) شامل مفسر های جاوااسکریپت هستند، این باعث شده است این زبان به یک زبان برنامه نویسی همه جا حاضر در تاریخ تبدیل شود.
      JavaScript یکی از سه تکنولوژی است که همه ی توسعه دهندگان وب باید یاد بگیرند :
      HTML برای مشخص کردن محتوای صفحات وب
      CSS برای مشخص کردن نحوه ی نمایش و ظاهر صفحات وب
      JavaScript برای مشخص کردن رفتار صفحات وب
      اگر شما از قبل با دیگر زبان های برنامه نویسی آشنا باشید، این به شما کمک خواهد کرد که بدانید زبان جاوااسکریپت یک زبان سطح بالا، پویا، بدون داده نوع، شی گرا و مفسری است. JavaScript قواعد دستوری خود را از زبان Java گرفته است. با این حال برای یادگیری زبان برنامه نویسی JavaScript نیاز به یادگیری زبان Java نیست. نام "JavaScript" در حقیقت تا حدی گمراه کننده است. مگر در بعضی قواعد دستوری سطحی مشابه، در بقیه موارد جاوااسکریپت یک زبان کاملا متفاوت از زبان برنامه نویسی Java است.
      مثالی از استفاده از زبان JavaScript :
      برای مشاهده این بخش لطفا وارد حساب کابری خود شوید یا اگر عضو نیستید از این قسمت عضو سایت شوید
       
    • توسط  Doctor Robot
      سی شارپ چیست؟
      سی شارپ (#C) یک زبان برنامه‌نویسی شیء گراست، که توسط شرکت مایکروسافت ساخته شده و ترکیبی از قابلیت‌های خوب ++C و JAVA است. اگر با این دو زبان آشنایی دارید، این شانس را دارید که زبان #C را راحت یاد بگیرید. این زبان به قدری راحت است که هم کسانی که قبلاً برنامه‌نویسی نکرده‌اند و هم دانش آموزان می‌توانند راحت آن را یاد بگیرند.
      از سی شارپ، می‌توان برای ساخت برنامه‌های تحت ویندوز، تحت وب، وب سرویس‌ها، برنامه‌های موبایل و بازی‌ها استفاده کرد. می‌توان به جای واژه ویژوال سی شارپ از کلمه سی شارپ استفاده کرد، اما ویژوال سی شارپ به معنای استفاده همزمان از سی شارپ و محیط گرافیکی ویژوال استودیو می‌باشد. این زبان برنامه‌نویسی تنها زبانی است که مخصوصاً برای دات نت فریم ورک طراحی شده است.
      سی شارپ از کتابخانه کلاس دات نت که شامل مجموعه بزرگی از اجزاء از قبل ساخته شده است، استفاده می‌کند. این اجزاء به ساخت هر چه سریع‌تر برنامه‌ها کمک می‌کنند. سی شارپ یک برنامه بسیار قدرتمند و شیء گرا است و با آن می‌توان برنامه‌هایی با قابلیت مدیریت بیشتر و درک آسان ایجاد کرد. ساختار این زبان نسبت به زبان‌های دیگر بسیار آسان و قابل فهم است.
      برای اجرای یک برنامه سی شارپ ابتدا باید دات‌نت فریم‌ورک نصب شود. سی شارپ یکی از زبان‌هایی است که از تکنولوژی‌های دیگر دات نت مانند، ASP.NET ،Silverlight و XNA پشتیبانی می‌کند. همچنین یک محیط توسعه یکپارچه دارد که آن نیز به نوبه خود دارای ابزارهای مفیدی است که به شما در کدنویسی کمک می‌کند.
    • توسط  Doctor Robot
      مقدمه
      اسکریپت نویسی یکی از مهارت های میباشد که فقط کاربران حرفه ای و عاشق کامپیوتر به دنبال یادگیری
      آن هستند. با یادگیری اسکریپت شما میتوانید کارهای کامپیوتری خود را به صورت کاملا خودکار و بدون
      اتلاف وقت انجام دهید. مثلا فرض کنید بیش از ده هزار فایل عکس با فرمت JPG دارید حال میخواهید
      Extension تمام این تصاویر را از JPG به PNG تغییر دهید. به صورت عادی انجام چنین کاری زمان زیادی
      را از شما صرف میکند چرا که برای یک به یک این فایلها باید عمل تغییر نام را به صورت دستی انجام داد.
      اما اگر بخواهید همین کار را با اسکریپت انجام دهید زمان آنرا به چند صد برابر کاهش میدهید چرا که با
      نوشتن یک اسکریپت ساده تمام فایلها به صورت خودکار به آنچه که شما بخواهید تغییر میکنند. البته
      قدرت یک اسکریپت محدود به اعمال کارها روی فایلها نیست چرا که میتوان تمام پیکربندی های سیستم
      عامل را هم با ساخت یک فایل اسکریپت انجام داد. در این کتاب شما با زبان Batch Scripting آشنا میشوید
      که مخصوص سیستم عامل ویندوز است و کمک شایانی به Automation کردن وظایف به همراه سرعت
      بخشیدن به کارهای روزمره شما میکند.
  • کاربران آنلاین در این صفحه   0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.

×
×
  • جدید...